28.01.2010

İstanbul Kar manzaralarının arasında internette ilginç ne var diye bakarken bu fıkra gözüme takıldı:

MAAX...!

Oldukça varlıklı döşenmiş bir oturma odası, geniş bir cam sehpa, ev sahibi bir koltukta, misafiri karşısında oturuyormuş. Misafirin koltuğunun hemen yanında evin köpeği (iri bir köpek ). Misafirin karnı hayli şişkin, nerdeyse konuşurken bile barsaklarının gerginliğini hissediyor. Üç laf, beş laf derken caart diye bir ses.
Ev sahibi: - Maax diye sert bir şekilde sesleniyor köpeğine.
"Oohh atlattık, adam köpek yaptı zannetti" diye düşünüyor misafir. Bir süre idare ettikten sonra, huylu huyundan vazgeçmez misali bir caartt daha.
- Maaax ! "Bu sefer de atlattık " diye rahatlıyor misafir. Gel gelelim adamın içi kötü. Durmuyor ki durduğu gibi. Bir caaartt daha.
- Maxxx, aptal köpek !
Adam tepene edecek sen hala aynı yerde duruyorsun !!

Gazı kaçan demir fiyatları gibi ..........diye aklımdan geçirmeden duramadım ....
*************************************************************************************
ve anlamlı bir şiirle günü sona erdirdik...........................

Karşımıza erken çıkmış insanları yolun dışına sürerken;
bir gün geri dönüp onu deliler gibi arayacağımızı hiç hesaba katıyor muyuz?
Hayat her zaman cömert davranmaz bize.
Tersine çoğu kez zalimdir.
Her zaman aynı fırsatları sunmaz.

Toyluk zamanlarını ödetir, hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların,
eskitmeden yıprattığımız dostlukların, savurganca harcadığımız
aşkların hazin hatırasıyla kalırız bir gün...

Bir akşam üstü yanımızda kimsecikler olmaz;
Ya da olması gerekenler yanımızdakiler değildir...

"Murathan Mungan"